Шрифт:
–
Яшавор Эзоп – деди Дродо чайалиб ўрнидан тураркан Эзопнинг елкасига оиб – ул бўлсанг ам алинг етарли. Бор яна шароб келтир, тўйиб бир ичайлик токи ам ва андухлар буткул чекинсин.
–
Дродо бугунча етарлича ичдинг энди тўхтат – деди миледи атъий охангда.
–
Сен жим ўтир танноз, Аргос билан кўз уриштириб ўтирганингни эрим билмайди деб ўйладингми?
–
Дродо биз сенинг мемонимиз, бундай аоратлар яхши эмас.
–
Ичингдан нима ўтаётганини билмайди деб ўйлайсанми, яхшиси мендан узр сўраб тавба ил, йўса ёмон бўлади.
–
Мени атти хафа иляпсан Дродо, эртага ўзинг хижолат бўласан.
–
Сендан…а, сен менинг анчалик удратли одам эканимни билмайсан, мени файласуф эканлигимга алинг етмади.
–
Майли, майли фаат зўрман деб чиранаберма.
–
Сен уёнюрак билан гаров ўйнаб кимлигимни кўрсатиб ўймочиман, тушундингми?
–
Тушундим.
–
Гаров ўйнайсанми?
–
Нима деб гаров ўйнаймиз?
–
Мен бутун бошли денгизни сувини симириб ичиб юбораман, сен томоша илиб ўтирасан.
–
Дродо кайфинг ошиб олди, яхшиси кириб ухла, биз эса жўнайлик.
–
Ха…а ўро, кўрдингми. мени андай удратли эканимни биласанда.
–
Ёш болага ўхшама, хечбир кимса денгиз сувини ичиб юбораолмайди.
–
Мен эса ичаман.
–
Хўп, нима деб гаров ўйнаймиз?
–
Сен эртага ўз гуволаринг билан кириб келасан, мен уларнинг олдида денгиз сувини симириб ичиб ташлайман.
–
Хўш кейинчи?
–
Сўнгра менга барча молу-мулкингни ютизган бўласан, сени ул илиб оламанда кишанлаб ўяман.
–
Борди-ю ичаолмасанг нима бўлади?
–
Унда барча мол-мулким, хатто хотиним ам сенга ўтади, тушундингми?
–
Пушаймон бўлмайсанми?
–
Асло
–
Майли сен айтганча бўлаосин. Эртанги пушаймонинг иш бермайди.
–
али кўрамиз йилаб ялинишларингни, хой хабаш ани.
–
Мен бу ердаман хўжайин – деди арсак товушини эшитиб кириб келган ора хабаш – нима хизмат буюрадилар.
–
Бор ертўладан яна май келтир, унга чўмиламиз.
–
Май олмади, барчасини ичиб тугатишди.
–
Ахмолар сенларга кўрсатиб ўяман, Эзопни болаб ўйиб калтаклаймиз, ани олиб келинглар, бир мазза илиб томоша илайлик.
–
Хўжайин ундай илманг, баданимнинг калтак емаган со жойи олмаган, жоним ориса бирор кори-хол илиб ўяман.
–
Унга тегма – деди азаб билан Милейка – бегуно бечорани калтаклатиб томоша иласанми, садай одам кет.
–
Хой хабаш нега араб турибсан бу танноз хотинимни оёидан осиб ўйамиз, додлашини эшитиб мазза иламиз, ани бошла.
–
Одамни харнарса бўлгани яхши, сен билан эртага гаплашамиз, елабтиб ялинтирмасам Милейка отимни боша ўяман. Уни олиб кириб ухлатиб ўйинглар.
***
–
Вой бошим, вой ўлиболаман Эзоп аердасан?
–
Мен шу ердаман хўжайин.
–
Бошим ёрилиб кетай деяпти, худди арилар уя уриб олгандек. Менга нима бўлди, хеч нарсани эслайолмайман.
–
Маст бўлиб олиб анча иш кўрсатдингиз.
–
Миям урсин мени, асло алим кирмади. Нималар илдим бир бошдан айтиб берсангчи.
–
Анчагина машмаша илдингиз, мемонларни увлаб солдингиз, бекамни ам анча хафа илдингиз.
–
Оббо, ёмон ишлар бўлибди-ку.
–